Ye Kürküm Ye

 Tarihe Yunanlıların sonuncusu diye geçen general Flopinin kılık kıyafetine hiç bakmadığı gibi, her türlü işte de çalışırdı. Ava gider, çift sürer ve ot yataklarda yatardı. Bir gün Atinalı bir vatandaş onu yemeğe davet etti. General pejmürde kılık kıyafetle vaktinden önce ziyafete gidince evin hanımı geleni oduncu zannetti ve :

   - Hadi eğlenme, şuradaki odunları kes, akşama yemeğe misafirimiz var, dedi.

   General hiç istifini bozmadan odunları kesmeye başladı.

   Evin erkeği onu görünce:

   - Ne yapıyorsunuz general, dediğinde Flopi"nin şöyle cevap verdi:

   - Kıyafetsizliğimin cezasını çekiyorum.

Bu hikaye gibi Türkiye gündemi.Kıyafetsizlere adaletin tam işlediği bir düzen. Makam , mevkii ,para ve çıkar, insanları adalet önünde birkaç adım öne geçiriyor. Yetersiz kaldığı durumlarda adalet mekanizmasının işleyişi değiştiriliyor. Zeka,eğitim ve tecrübenin yerini nüfuzlu olmak, dürüstlük ve erdemin yerini de para aldıktan sonra bize sadece yazmak düşüyor.

 “Takım tutmak gibi parti tutulmaz “ deyimi vardır.Peki “Körü körüne takım tutmak” olayı nasıl açıklanır. 13 maçtan şike yapıldığı tapeler de yer almış bir klüp başkanı için mahkeme kapılarında yatan,”babamızı almaya geldik” diyen o kadıncağızı nasıl açıklarsınız. Kendi başındaki küçük bir davayı bile çözemeyecek acizlikte olan bu insanlar,milyon dolarlık davanın peşinden koşmalarındaki amaç nedir acaba? Renklerine aşık olduğu takımın başkanının yapmış olduğu ahlaksızlığı kabullenmek bir erdemidir , yoksa suça ortak olma çabasımıdır. Diyelim ki öyle , bundan çıkarları nedir? Bir tomar bilet dışında.

         Hoca merhum, bir keresinde günlük elbisesi ile bir merasime iştirak etmişti. Eski - püskü elbise ile kimse hocaya itibar etmedi, hatta yemek sofrasına bile çağırmadılar. Hoca anladı itibarın elbiseye olduğunu... Doğru eve gitti, en yeni elbiselerini giyip geldi. Bu kerre onu yepyeni kürk içinde gören halkın dikkatini çekti ve baş köşeye buyur ettiler.

    Hoca yemek sofrasına oturdu ve kendisi başlamadan evvel tabağa kürkünü uzatarak:

    — Ye kürküm ye!, diye söylenmeye başladı. Oradakiler:

    — Ne oluyor hoca efendi?. Hiç kürk yemek yer mi? dediklerinde:

    — Ne münasebet! Biraz evvel yine ben burada idim. Fakat kimse buyur etmiyordu. Şimdi ise bana baş köşeyi vermelerine bu kürk sebep olmuştur. Yemek yemek onun hakkıdır, dedi.

Olaya birde şu açıdan bakalım. Türkiye’de şike yapıldığı gerekçesiyle küme düşen takım yok mu? Tabiî ki vardı ama hiç biri İstanbul’ un 3 kız kardeşinden biri değildi. Ta ki aralarından bir tanesi bu çukura düşünceye kadar.Olanlar oldu sonra , kanunlar mı değişmedi , maddeler mi oylanmadı, FİFA’lara, UEFA’lara mı gidilmedi. Yok olmuyordu  kurtaramıyorlardı. Kurtarırlar mı orası da  artık pek önemli değildi. Gönüller kırılmış , düşen düşmüştü , onlar ticari ilişkileri zedelenmesin diye çırpına dursunlar, futboldan soğuyan insanlar için Kayseri’de bilet fiyatlarının 2 TL ye çekilmesi bile dolduramamıştı stadları. İşte size futbolun marka değeri.

Hz. Mevlana'nın Bir Sözüde Kürküne güvenenlere de bizden bir laf hediye olsun.

“Nice insanlar gördüm, üzerinde elbise yok

Nice elbiseler gördüm,içinde insan yok"

KALIN SAĞLICAKLA